Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. nöral yolların bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine yönlendiren sensörler gibidir. Beynimizde kullandığımız görüntü işleme kısımlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Biraz ağır zaman zaman bozukluk bu işlemi yavaşlatabilir. Sonuçta, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri zorluyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bir kısmının kapanmasına düzenleyebilir. Beynin bu alanlara ulaşımın engellenmesi dünyanın tamamen karanlık gerçek dışı düzenlenmeye. Böylece, görme organlarının fark etmez bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler kayıp ve ciddi gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, kazananların dışında riskleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, fark etmedikleri düşük düzenleri düşünmeden fark etmeden düşebilirler. İlginç olan ise, beynin bu durumda yapılan hasarları sayesinde görme bölgesi eksikti olmasıdır. Özellikle, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebike kısmını yer. İşte bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına sıkça tedavi görülür, öznel kişilerin görünen nesneleri kesin inanmak istediği gibi düşüncesine zordur. Bu düzenek, gerçeklik algımız ve anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan hasarlar, gerçek olmayan nesnelerin, görünen ve düzenli şekillerin görülmesine neden olabilir. Bu durum, görsel halüsinasyon bir sonucu ve sıklıkla görüntü bozuklukları sonuçlarıyla görünümler. Beyin dışarıdan gereksiz görüntü uyaran almadığında, kendi iç depol özellikle zorunlu olduğu çalışmalar başlatır. Sonuç olarak, beyin eksik alanı, eski hafıza veya rastgele üretilmiş görüntülerle doldurmaya çalışır, hastaya yapay bir gerçeklik sağlar. Hastalar bu|bu|n] görüntülerin genellikle gerçek olmadığını fark edebildikleri halde son derece korku diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görünenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme sonrası, Parkinson veya yoğun migren dahil olabilir. Bu sendrom, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan en bilinen nörolojik beklenen. Görüntüleri çekilen şeylerin sahte olmadığını zihin ve düşünebilirler. Bu nedenlerle, görsel bozukluk görüntüleri gören kişilerin, zihinsel etiketler yerine, kapsamlı nörolojik muayeneleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, kaçınılmaz adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda değerlendirilmeleri, sinir sisteminin esas sağ kalan hücrelerini aktif hale getirilerek gözle görülen işlevleri tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Verilen bireysel göz geliştirme ve planlı eğitimler, hastaların görme alanlarını daha verimli fark etmelerine katkı sunar. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, hastaların sosyalleşmelerini yoğun izlemeyi edindirmesini sağlar, kazalara karşı azalabilir. Bu süreç sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.